Gökhan Türkmen & Kahraman Tazeoğlu - Dön [Şiirli] ile pashamisra
Yanlızım çünkü sen varsın.
Gel desen gelirdim,Gittiğin uzakta bendim,
Dağ gibi bir ihanet düştüm,
Bu kendime son gelişim,

Ölümbaz öpüşler kusuyorum ceplerime,
Kendimi sucüstü yakalıyorum,
Ve kentsizliğimin isimsizliği,
Araz’a uyak düşüyorum,
Gözlerime senden düşler sürüyorum,
Islak bileklerim kan bayramına yatıyor,
Bana en büyük tehdit yine ben oluyorum..

Sonra bir durağa yaslanıyorum,
Sonra bir kente,
Ve sen gidiyorsun..
Ben kanıyorum..
Diyorlar ki;kendini dinleme,hiçbirşey söylemiyorsun,
Oysa GEL desen gelirdim biliyorsun.!

Bu kente her yagmur kendini ağlar,
Aklıma düşsen yanlızlık oluyorum,
Ağzımdaki uykudan öpmüyorsun nicedir,
Nerde kime üşüyorsun,
Artık kendini yakan bir ateşim,
Kendimize birbirimizden düşler yapamıyoruz,
Şimdi boş duraklara yaslanıyorum,
Boş kentlere,
Oysa GEL desen gelecektim…

Yeni utançlar biriktiriyorum eski günahlarıma,
Cüzzamlı ruhlar cehennmine gidiyorum ben,
Kirli sözlerimi temize çekme,
Gözlerim ihanete ihbar taşıyor,
Kuşkulu bir cinayeti fısıldıyor kaşlarına,
Sözü namluna sürmelisin şimdi,
En yaralı yanımdan vurmalısın beni,
Çünkü uçmak düşmeyi göze almaktır,
Susuşuna kan döküyor gözlerim,
Sen gözüne çiğ kaçtı sanıyorsun..

İçine her düşen ,
Kendi keşfi sanıyor seni..
Oysa sen melekleri bile kıskandıracak kadar kendinsin..
Ve kendini acıtmak istiyorsun..
Ama güller kendine batamaz bilmiyor musun?
Gel mi diyorsun?
Herkes kendi baktıgını görür,
Peki hayatın rüzgarında kime yelkeniz,
Kıpırdamadan duramayız bir aşk boyu..
Hadi en kanadıgımız yerden susalım.
Gel desen gelirdim..
Git dedin gittim..
Aşka…
Rüzgara…
Ayrılığa…
Zamana…
Eyvallah..!